مهر آبان وای از آذر چجوری بگذرونیم امسال و ؟

. . . . . رفیق روزان روشن رهایی من ستاره ها را صدا بزن دلم گرفته ...................

دی ، ماه توئه و بهترین پیش درآمدی که خدا می تونست برای ماه من قرار بده؛ بهمن! من همیشه دیر به تو رسیدم .... یه موقعی که وصل تقریبا محال بوده.... و فقط خدا می دونه که این عشق چند بار دستخوش بهمن های

چطور میشه از خودمون بگذریم؟ میشه؟ میشه برای یک عمر؟ نمی دونم ..... میشه امتحانش کرد؟ می ارزه؟

روزهای سختی رو پشت سر می گذارم. دارم مچاله میشم. اما در عین حال، سعی می کنم هدفونی که حاجی ناصری زحمت خریدشو کشید رو توی گوشام فرو کنم و زل بزنم به خیابون. زل بزنم به مردم. زل بزنم به هر چیزی که انگار حالمو خوب نمی کنه... دلتنگ چاوشی توی گوشامه. الان. شنبه. سر کار؛ هنوز ظهر نشده. خسته م. همین.

وقتی که بارون نمیاد .... ابر زمستون نمیاد ..... این همه ناودون چی چیه ......... حالا تو دست بی صدا .... دشنه ما شعر و غزل ..... وای وای وای....................... خیلی پرم..... خیلی ........... چی می شد اگه اونجوری می شد که دلم می خواست اون چیزی که واقعا دلم می خواست ...................................

.... حال من از رفته و مرده بد شد سردرد داره منو می کشه..... درست.... درست تو نقطه ای هستم که دلم می خواد سر و سامانم رو به باد بدم..... سامان من سر ن

می خوام دوباره برات بنویسم سلام...................

. . این پنجره بی چشمات از پلک زدن خسته ست...................

. . . . اما پسر شدم که تو را آرزو کنم. هانیه جانم. همه وجودم. سخت تشنه دیدارتم..... سلام.....

امروز اولین بارون پاییزی باریدن گرفت. امروز شنبه ست. امروز 14 روز از پاییز می گذره ......... و خیلی می گذره از روزی که دیگه نداشتم ت. امروز ........

. . لعنت خدا به این سه شنبه ها .......

. . قرار به خوب شدن حال چشماش بود.... اما آخرین بار حرف از جراحی اون چشم ها می زد... چشم هایی که یه روزی تو چهار راه تهرانپارس خیره مونده بود به نگاه من. نگاه من به راه تو.... تو که آروم دور می شدی و

.............. شنبه ست. بیست و ششم اسفند ماه. از یک ماه پیش تا حالا خیلی سعی کردم بنویسم اما هر بار که خواستم بنویسم یه کاری پیش اومد. یه مشکلی پیش اومد. یه سکته ای رخ داد. اسفند برای من همیشه شبیه حا

ساعت که از هفت گذشت این همه زندگی من بود که به وعده ش وفا کرد. از راه رسید. با سبابه دست چپ اشاره کرد به روبرو. یه خیابون بالاتر پیاده شدیم. من مردم توی آغوشش. بغض داشتم. از ساعت شش تا هفت فقط گری

حالا هی ببار هی ببار و این دل لعنتی رو هوایی کن هوایی ش کن. زندگیم شده سوال. چرا؟ عجب اردیبهشت تلخی شده برام. یه مشت قرص می خورم تا بخوابم. یه مشت قرص می خورم تا بیدار شم. تقاص از این بدتر؟ مریض حال

.... بد خوابیدم. تا صبح ده بار از خواب پریدم. وقتی بیدار شدم دیدم یه چیزی نوشته: عشق می تونه آدم و تغییر بده شاید بهتر بشی شاید بدتر بشی اما هیچ وقت نمی تونی اون آدم قبل باشی! ..........

از صبح که بیدار شدم حالت تهوع داشتم. خیلی سعی کردم خودمو کنترل کنم اما نشد.... حالا بدنم یخ کرده. هومن، همکارم رفت برام دوغ گرفت و حسابی شورش کرد تا فشارم بیاد بالا. بهترم الان. اما نمی دونم چرا یخ

همه ش فکر می کنم بالاخره یه روزی می رسه که با هم می شینیم رو به یه ساحل آروم. همه ش فکر می کنم بالاخره یه شبی می رسه که با هم کنار آتیش می شینیم تا سپیده صبح. همه ش فکر می کنم بالاخره یه صبحی می رسه

شال و کلاه کن آسمون خیسه ... هه ... #پروانه #دلم #محبوب_من #فراق #برگریزان #دنیای_من #خاتون_بی_ریا